جواد مجابی

درگذشت جواد مجابی

بعضی نام‌ها را که می‌شنوی، بی‌اختیار چند کتاب، چند جمله و چند تصویر در ذهنت زنده می‌شود. برای من، نام جواد مجابی (22 مهر 1318 – 14 شهریور 1405) از همین نام‌هاست.
نویسنده‌ای که در شعر و داستان و طنز، جهان خودش را داشت؛ جهانی که در آن حتی خنده هم بی‌درد نبود. «شب ملخ»، «مرداب روح»، «باغ گمشده» و «عبور از باغ قرمز» فقط نام چند کتاب نیستند؛ تکه‌هایی از حافظهٔ ادبی ما هستند.
حالا باید دربارهٔ او با فعلِ گذشته حرف بزنیم و این، برای کسی که با کلمات زندگی کرده، غم کمی نیست.

مجابی رفت؛ اما مگر نویسنده‌ای که این‌همه نوشته، به همین آسانی می‌رود؟
ما می‌مانیم و کتاب‌هایش و کلمه‌هایی که از این پس، هر بار خوانده شوند، جای خالی او را بیشتر به رخمان می‌کشند.
درست‌نویسیم فقدان این نویسندهٔ ارزشمند را به جامعهٔ ادبی فارسی‌زبان تسلیت می‌گوید.

شعری از جواد مجابی

در شب چشمانش
آفتاب
برآمد
شب همه شب آفتاب در بر من بود