خوشگل یا خوشکل

خوشگل یا خوشکل؟

به مکالمۀ زیر توجه کنید.

+ تو چقدر خوشکلی دختر!
– ممنونم، تو هم خوشگلی. راستی می‌دونی چرا به آدمای خوش‌قیافه می‌گن خوشگل؟
+ خوشکل دیگه؟!
– نه خوشگل. شنیدی که می‌گن آدم از گِل آفریده شده. حافظ هم می‌گه: «گِل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند». در گذشته معتقد بودن که آدمای خوش‌قیافه از گِل خوبی ساخته شدن که زیبا شدن و در مقابلش بدگل می‌آد که به معنی زشت و کریه‌المنظره.
+ آهان! پس که این‌طور! چقدر حرف زدن با تو مشگله!
– نه بابا این چه حرفیه! حالا که دختر خوبی هستی و حرف گوش می‌دی، اینم بگم که مشگل غلطه. عربا اصلاً «گ» ندارن. مشکل و اشکال هم‌خانواده‌اند پس وقتی می‌گیم اشکال، باید بدونیم که مشکل هم مشکله!

پس از این به بعد بدون مشکل و به صورت صحیح از کلمۀ خوشگل استفاده کنیم نه خوشکل. راستی با توجه به اینکه کلمۀ خوش رو خُش نمی‌نویسیم، پس خشگل هم نداریم چه برسه به خشکل.

ما درست‌نویسیم، شما هم درست بنویسید.